wtorek, 13 października 2009

ogrzechu zaniedbania


o grzechu zaniedbania [1]

jest prawda o nas boleśnie wpisana w życiorysy innych
i życiorysy cudze wpisane w prawdę o nas
którym wciąż jeszcze daleko do doskonałości
którym wciąż rosną rogi grzechów i przywar
ciężko jest nosić brzemię miłości jeśli ta miłość wymaga
bycia w prawdzie ze samym sobą

ziemia od zawsze pełna niegodziwości i zła
prawdę rozmienia na drobne krętactwa
tu możesz zełgać tam nie powiedzieć prawdy
wszystko możliwe możliwym być może

a mnie ciągle brakuje odwagi
aby wyjść na zewnątrz poezji i powiedzieć
głupota jest grzechem zaniedbania pracy nad duchem
i nie ma wytłumaczenia przed żadnym sądem
szczególnie tym niebiańskim
zostaje liczyć na miłosierdzie choć nie znamy jego granic

zło jest formą głupoty bo zawsze przegrywa
[1] 2009-09-05

coś z nas zostanie


coś z nas zostanie [1]

nie wszystko się ziści co nam zapisane
nie wszystko dane co nam przewidziane

życie ulotne niekiedy zabawne czasem zmęczone
ma to do siebie że wciąż za krótkie
bywa ułomne przeżyte na pół
rankiem się budzi lecz nie jest już te

tamto odeszło ukryte w posłowiu
staje się chwilą pamięci obcej zadumy

nie wszystko umiera co zamiera w nas
nie wszystko odejdzie coś z nas zostanie
[1] 2009-10-18

stary poeta wobec wszechświata


stary poeta wobec wszechświata [1]

gdy źrenice nie pozwalają chwytać światła
i wszystko staje się plamą
coraz więcej niepewności ma odbicie w poezji

choć poeta pamięta doskonale
czasami ślepemu przywraca wzrok i opamiętanie
lecz sam zostaje z własnym niezrozumieniem
jak i dlaczego zło jest naszym udziałem

znad przepaści widzi się więcej
choć sny już dawno nie przychodzą
stary poeta wobec wszechświata
ma takie samo podejście jak dziecko

nie wie gdzie jest granica granic
[1] 2009-08-27

szczyt naszych możliwości



szczyt naszych możliwości [1]


szliśmy do góry powoli zmęczeni
aż po bezdech w płucach
za nami już tylko wspomnienia
przed
szczyt naszych możliwości
spojrzenie w bezkres nieba
wierzchołki wypiętrzone z wnętrza ziemi
i ta chwila wolności okupiona wyczerpaniem
dziesięć minut boskiego zachwytu
A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.

dobro rodzi się z trudu
samo nie istnieje bo po co
[1] 2009-08-16

powoli


powoli [1]

nic w tym dziwnego że Bóg widzi inaczej
prawdę o sobie odsłania powoli
lecz nie w tym problem jest skryty
że nie od razu możemy zrozumieć
tylko czy znaki dane czytać zechcemy
[1] 2009-08-23

od zarania dziejów



od zarania dziejów [1]

człowiek człowiekowi przydrożnym kamieniem

historia jest zbiorem błędów i wszelkich wypaczeń
od zarania dziejów
zawsze tak samo cień nieposłuszeństwa zwabia jednostki
którym za ciasno we własnej powłoce
potem jest rzeź niewiniątek gwałty kradzieże i śmierć
raz otwarty worek zła ciężko zawiązać

historia to również zbiór wszelkiego dobra i poświęcenia
o którym zwykle niewiele słychać
zło się łatwiej sprzedaje bardziej pociąga podglądaczy
dobro jest słabe i zazwyczaj ukryte
dopiero po latach wyniesione na ołtarze podziwu
pomaga zrozumieć sens posłuszeństwa

a przecież człowiek człowiekowi dany jest aby kochać
[1] 2009-08-25

niedziela, 6 września 2009

mały traktat teologiczny


mały traktat teologiczny [1]

dzisiaj gdy kościoły świecą pustkami
wiara w opatrzność zanika
a miłość z daleka omija tajemnicę krzyża
dowolność etyczna zabija cywilizację

człowiek niezależnie od stanu
z natury grzesznej bywa leniwy
pogodzony z rzeczywistością codziennych pragnień
nie szuka rozwiązań trudnych

teologia nie znosi zapaści jest w ciągłym ruchu
to co wczoraj jeszcze niepewne dzisiaj wyjaśnia
lecz nam jest łatwiej budować złote ołtarze
niż fundamenty życia osadzać na Słowie

niezmienna jest nasza ośla upartość
chore są układy i relacje pomiędzy
śmierć czasami przychodzi z zaniedbania
a nie z Boskiej nieopatrzności

zło jak miłość jest wspólnotowe
zbytnią reakcją lub jej brakiem niszczy wiarę
że to co święte w nas musi dojrzewać i wydać owoc
sens istnienia jest sednem naszego stworzenia
[1] 2009-08-23